Kal Ne Olursun

sen git gideceksen

ama ne olur kendini bırakta öle git

birşeyler kalsın gidişine dair

ruhun birazda olsa sıradan hasretlere alınğanlığımı eksiltsin

hiç bir deniz üzerime gelmesin sonsuzluğuyla

durgun bir anımda önüne hiç bir şey gecmesin hayallerimin

yüzüme o bildik avuclarınla su atma ne olur

bilirsin yangınını söndürmek zordur yüreklerin

sen git gideceksen

ama ne olur kendini bırakta öyle git

yaprakların sesisliğini bozmasın ayrılık havası

sevdalarım kayıp gitmesin arasından ellerimin

yerdeki çamura basmaya mahkumsa ayaklarım

gökteki yıldızlara bakarak yürürüm

ben yıldızların efendisiyim ama

yanlızlıgında tek varisiyim

sen git gideceksen.

ama ne olur kendini bırakta öyle git

düsüncemizin kıyısına gelsin sevdanın sandalı

yagmurlar inceden inceye yağsın

masmavi dalgalarımız olsun kapılıpta gideceğimiz

işte o zaman insin yıldızlar bütün geceyi sarsın

özlüyorum sanma,ağlıyorum sorma

bari birkac gözyası ertele,gitmeler kalksın

sen git gideceksen.

ama ne olur kendini bırakta öyle git

kacıyorum sanma hayata meydan okursam

bu bir istilasıdır yüreğimin ayrılıklara

kimsenin olmadıgı diyarlara değsin ayaklarım

ellerim,kokusuna hasret kalınmış kardelenleri toplasın

bittiği terde başlasın düşüncelerimin kalp atışı

bana gelen kursunlar dostlarımdan olmasın

hadi şimdi git gidiyorsan

ama ne olur kal seviyorsan.