Kaleme Döktüğüm Bu Son Mektup

yazdığım bu son mektup

unutup geçmişi seni unutup

kalemden dökülen her mürekkep damladı göz yaşlarım oldu

sevmeyide bıraktım kör baktım

ellerin beni arayınca bir yaprak parçası oldum uçuverdim avuçlarında

kaleme döktüğüm bu son mektup

yağmur yağdı hazan oldu sarardım içime kapanıp ağladım

tek başıma avareyken rastladım ölüme

kadermiş dedim teslim ettim kendimi ecele

kaleme döktüğüm bu son mektup

sonsuz bir yolcuyum sevdiğim ayrı sevenim başka

beton duvarlarım altında aradım gölgeni

andırmadı hiç biri seni

gül tanesi gül birtanesi

ebedi bir sevgiye mahçubum

unuturum sandım kahroldum

tek başıma avareyken rastladım ölüme

kadermiş dedim teslim ettim kendimi ecele