Kan Kokusu
Kan damlıyor satırlarımdan
Boğazlıyorum sözcükleri
Teker teker sessiz sessiz
Pıhtı pıhtı dökülen kelimeler
Keskin kalemim aman vermiyor
Kulağı sağır duymaz
Gözü kör görmez
Nefes dahi almaz bazen
Ağır bir koku yayarken sayfalara
Leke leke harfleri takip eder
Sinsi bir hamle yaparak
Satır başlarına geçtiğinde söz
Yeni bir kurban verilmiştir çoktan
Ardı ardına inip kalkar
Defalarca, durdurak bilmeden
Tam kalbinden sonra özünden
Kana bulanan kalemime
İğrenç kelimeler takılır
Çıkarken maktulun içinden.
Hırıltılarla karışık
Bir ritm işler mısralara
Önce yüksek sesli sonra boğuk
Atmayanadek kalbi şiirin
Ayrılmaz olay yerinden
Son nefes son sözcük son harf
Gözlerden giden son fer
Canı kalmayan bir selüloz yığını
Biçemsiz düzensiz kırışık
Ruhsuz renksiz bir satır
Silinmeyecek artık geri
Yazılıp benimsediği bu son harf
Kefeni olacak sarı zarf
Hece taşı gibi başındaki pul
Kanlı kalem aranırken
Kim olacak sıradaki maktul?