Kan Uykusu

Bu yastık bu kanaviçe

Gecelerimi tarumar eden bu lamba

Genzimde gaz kokusu karışır tenime

Ben kaç yaşındayım anne!

Sevdam kaç yaşında?

Adamlığım kaç/

Hor görülen mevsimlerin hüznüyüm

Ne zaman kapı açılsa ödüm yarılır

Ne zaman derim/

O kara gece örecek ağını üstüme

Perdeler bile ürkek kapatıyor

Yastığı göğsüme...

Senin zamanında öyleydi anne

Çaresi yoktu kızların kadınların

Yetim yalanların üstünde

Duvaklanırdı Ayşe kız

Bir öküze yol alırdı

Muradı...

Mecbur değilim!

Kara gölgelerin tenimde hükmüne

Anlıyor musun?

Ben kan çanağı gözlerimde

Birkaç harf büyütmek isterim

Ellerimden soğan kokmasın

Bebeler çekiştirmesin eteklerimi

Beni yalnızlığımın tren yollarında bırak anne

Kan uykusu gözlerimi kapatma

Aydınlığa doğacak onlar/

Senin yazgını boğacak

Ve tüm karanlıklar bir gün şafağa doğacak...