Kanlı Şakayıklar
bu kadarı fazla dediğin her gün
seni sana çekip duran her an
yaklaşan bir fırtınanın habercisi
alışamazdın alışamadın da zaten
ezberledikçe
acıları hatıraları ve yalan aşkları
tükendin ama biliyorum ki direndin
sen direndikçe kanlı şakayıklar düştü karanlıklara
ateş toprak su hava ansızın zehirlendi
kırık hüzünler tüm dünyayı ve kainatı sardı
seni çok sevdim yavrum
inan çok özleyeceğim seni
o masum hallerin ve en önemlisi gerçek yüreğin
tanrıları secde ettirir önünde
deccale ikinci göz olur
ama bil ki intikamını almaya devam edeceğim
sadece senin için yaşıyorum
çünkü yaşamak kusmuk gibi bir şey
saat 10 45 olmuş
depeche mode'dan little 15'i dinliyorum
dışarıda hava nasıl umrumda bile değil
elimdeki yaraya merhem sürdüm
merhemin üstüne uyduruk bir kağıt koydum
öyle sıcak ki evin içerisi
sanki içine cehennem kaçmış
insan çocukluğundan sıyrılınca hep
aynı şeyleri mi yaşıyor ne
her şey olağan ve anlamsız yalnızca
ben evet yalnızca ben bu korkunç
anlamla sızıyorum hayatın kadehine
sözlerim kanat takıp uçuyor
yabanıl çığlıklar koparıyor
her insanın bir perdesi var derdi babam
eskiden ne demek istediğini anlamamıştım
şimdi anlıyorum ama bendeki perde paramparça
hiçbir şeyi aralamaya bile gerek kalmadı
her şey tüm çıplaklığıyla karşımda
ne ölebiliyor ne yaşayabiliyorum
antonin artaud haklı galiba