Kar Tanesi

Bir kar tanesi yanaştı cama usulca

Aldırmadım pek, işime devam ettim

Cama vurdu kar tanesi

Kızmıştı onunla ilgilenmedim diye

Yavaşça eriyerek çukurluktaki suya karıştı

Pencereye koştum hemen,

Yerdeki su birikintisine baktım

"Buradayım" dedi ve güldü.

İstanbul'a ikinci gelişiydi karın

Şapkamı,eldivenlerimi,potinlerimi giyindim.

Çıktım dışarı bir kar tanesi daha süzüldü,

Geldi,ellerime düştü.

Sadece baktım bu sefer, okşadım beyaz taneyi

Selam verdi, " Sevdim seni" dedi.

İçim ısındı o dondurucu soğuğa rağmen..

Eve döndüğümde pencerenin dibindeki koltuğuma yerleştim.

Seyre daldım dışarıyı..

Tüm saflığıyla örtünmüştü İstanbul.

Ne bir kan, ne bir kin..

Sadece mutluluk dolaşıyordu üstünde.

Saat : 11.15 / Felsefe Dersi