Karanlığın İçinde

Kapkara geceyi örtün üstüme

Başucuma ayı koyun lamba misali

Yıldızları serpin kar yağmış saçlarıma

Ilık bir ayazla okşayın yüreğimi

Kaybolurum gözlerinin karanlığında

Bana gönlündür yolumun pusulası

Gülmeyi unutan şu çehreme

Tebessümü anlat masal misali

Güneş saklandı tepelerin ardına

Kaskanır sarı saçlarını yeryüzünden

Bohça yapıp geceyi, bastı bağrına

Taştan daha yumuşak, pamuktan sert

Gün ışığına hasret pencerelerime

Bahtımı çektim adeta perde misali

Gün battı yüreğime, gece doğdu odama

Siyah mürekkeple doldurdum kalemimi

Şimdi kara yazımı yazma vakti

Sineme saplanan karanlığın içinden