Karina

Telli kavak

Pirime selam durdu

Ses verdi Yıldız dağı

"Dün gece seyrim içinde"

Sulara bıraktım yeminlerimi

Kederimi

Öfkemi

Sen ki Karina

Sen ki ben oldun

Yüreğimi bir çapa gibi saldığında

Dinginliği sevdim

Çırılçıplaktı ağaç

Ve gövdesiyle dimdik

Kökleriyle konuşuyordu

Dinleseydin eğer

Her gece yıldızları avutuyordum

Parıltısı sönmesin diye

Şarkılar söylüyordum

Nicedir geceyi uyutuşum

Denizaşırı düşler içinde

Anlatacaktım sana eğer

D

i

n

l

e

s

e

y

d

i

n

Ve fakat sevgili Karina

Dibe çökmüşlüğüm demini almışken

Ve Yıldız dağı

Alabildiğine beyazken

Düşlerimi kızağa bindirmek istedim

Karina anlıyor musun

Dağ taş bayır demeden

Direncim üstüne ladese girmem bilmelisin

Çünkü bile demiyorum

Karina

Kaybedersin

Hayat yelkenlisi

bahar rüzgarlarına omuz verdiğinde

Efil efil düşüncemi

Çekip yüreğime

Ben yine seviyor olacağım

Sen yüzmene bak Karina

İnsan kaç kere boğulur

Söyle hadi

İnsan niye ölür sevgisiz

Efil efil yüreğimi

Üflerken bile gökyüzüne

Toz duman oluşumu seyrettim

Karina sen ne zannettin