Kırmızı Basamaklarda

Geride kalan her şeyden acı çekiyorum

O kadar çok anı, o kadar çok işkence, o kadar çok son

Arkadaşlar, ortaklar, artık göremediğimiz insanlar

Sözsüz veda, kesişen hikayeler

Artık bir araya gelmiyorlar

Özlemden bahsediyorum, belki geçer gider diye

Ama nafile

Hatıralar beni incitiyor, hayatınki

Acımasız ve zalim, asla durmayacak

Beyazı sarıya dönüştürür, güzelliği öfkeyle

Ölümlülerin kaderi

Anlamaya çalışıyorum ne kadar tehlikeli olduğunu

Şu anın var olmadığını, aniden geçip gittiğini

Şimdi geçmişte kaldı