Kopardım Ayrılığı Takvimlerden
bana kalbinde bir odacık vermezken
omuzlarımda gözyaşlarından kule yaptın
acını sakladın
''o''kadının kokusunu saçlarımda aradın
deniz kokuyordu her telim
yanıldın...
ben sana koşarak geldim
sen adımlarını saydın
bu tuzlu şehir yakıyor yaranı
gözlerinde hasret yatıyor
bakarken yüzümdeki kadına
beğeniyorsun aslında
koynuma mahcup giriyorsun
unutamadığın anıların rüyasını görüyorsun
gidiyorsun...
özlüyor bu kadın seni her gidişinde
yasak sevdanın günahını taşıyor
büyük susuyor
küçük konuşuyor
başkasının şiirleri seviyor beni
senin sevemediğin yerimi
kendi şiirlerim ıssız bir adaya düşüyor
yanına aşkı alacak zaman bulamıyor
bir kayıkçı geçiyor içimden
denizin mavi gecesinde yolunu kaybediyor
kollarım yorgun kürek çekmekten
her sefer bir öncekine çıkıyor
küçük bir çatlaktan su sızıyor
bir yudum suda boğuluyorum
kıyıya varamıyorum...
uzaklarda bir deniz feneri
ışığıyla buluyor beni
bir çift göz ucunda uyanıyorum
kötü bir rüyaymış gördüğüm
hayra yoruyorum şer oluyor
hoşça kal'ı uğurluyorum kapıdan
takvimden ayrılığı koparıyorum
yine yalnızlığa demir alıyorum
ne de olsa denizin kızıyım
alışıyorum...