Körüm Ben Sana

Güneşi en güzel batıran yermiş

Bu şehir,

Doğduğum şehir

Umutlarımı yeşerttiğim

Ve tükettiğim.

Fotoğraflar asılır her akşamüstü grup vaktine

Deniz bile aşık kendine,esmez gürlemez

Düşsün diye alacası güneşin,

Yakamozlarını bile gizler, günün o saatine.

Aşk ezgili nihavent rüzgâr eser sadece

Anason kokularını dağıtıp gökyüzüne.

Sarhoş bakışlar gömer günü geceye

Kah ıslanıp, kah umuda yakıp.

Güneşi en güzel batıran yermiş bu şehir

Umurum da bile değil.

Bakmıyorum ki artık gök ile denizin seviştiği yere

Gözlerinin siyahı gölgelendiğinden beri yüreğime.

Nihavent rüzgâr sesine sağır artık kulağım

Unuttum yakamoz renklerini deryanın.

Körüm ben sana.

Dudağımda hasretin hüzzam ıslığı

Yalnız atıyorum, bu şehirde artık voltalarımı.

Küssün dilerse cümle âlem

Şehirde küssün, sahilde.

Bakmıyorum ki işte martının çirkin sesine

Hangi sevda üzerinde raks ediyorlarsa etsinler bana ne.

Körüm ben sana

Görmüyor bu şehrin renklerini gözlerim.