Koyu Karanlık

Gündüzünü soyunuyor ömrüm , gece çöktü yine gönlüme .

Devrildi saatin tik takları gece karanlığının üzerine .

Karınca fısıltısı bile deliyor simsiyah sessizliği, göz gözü görmeyen sessiz bir harf gibi ömrüm.

Yalınayak dengede durmaya çalışan hayat !

Nasır tutmuş özlemlerim, kanat çırpsada, çarpıyor ayyaş bulutlara !

Virane damlalar birikti yine göğümde, jilet gibi keskin yokluğunun kokusu !

Nokta kadar küçücük bedenim, belirsizliğin kaygan zemininden yuvarlanırken , tepe taklak ruhumun, çözülüyor tel tel örgülü saçı, savrulup hasrete çarpıyor her bir teli sensizliğimin ! DDD

Derya Dender

12/7/2019.....04:33