Küllerimde Kokun

namluya sürülürken kokun

içimde her nefes, bir sen vurulur

ayaz olur, kurşun olur sensizlik...

parça, parça kenttim yine

cinnet kol geziyor sokaklarda

güneş, yine ölü doğuyor batıdan

kumrular intihar kusuyor gri sabahlarıma

vururken gece günahlara

tırnaklarla duvara kazınır ihtiras

düşler, sorgusuz çarmıha gerilir

gece uykusuz,

şehir çıplak,

fahişeler yorgun.

kapımda mı yoksa ölüm,

çığlıklar, dilimde sus

içimdeki her çığlık, ateşe mahkum.

namluya sürülürken gece

uykularım kurşuna dizilir

içimde her sabah, bir sen vurulur

avuçlarımda yokluğun

küllerimde kokun.

her sabah,

kızıla uyanır gözbebeklerim

ateş kusar, kan kusar

bana susar ölüm...