Kutup Yıldızım Oldu Aşkın

"bir eylül sabahında nasıl düştün gönlüme?

nasıl düşürdün beni,benden uzağa,senin şehrine...."

yağmur olup yağacağım,senin şehrine bir akşamüstü,

koşar adımlarla kaçacağım,şehrinin çıkmaz sokaklarından,

ne çok isterdim senin şehrinde imkansızı olur etmeyi,

azı-çok,çirkini-güzel,kötüyü-iyi etmeyi,

ne büyük hayalimdi,seni yaşamak senin şehrinde...

senin şehrine bir yaşam özeti bıraktım,

düşler ormanına yağdım bir yağmur şırıltısında,

intihara meyilli ağıtlar dizildi yoluma,

özlenmiş gibi,sevilmiş gibi soluksuz geçtim,

seni anlatan öznesiz cümlelerinin arasından,

sen kendime söylediğim,sen yüreğime söylediğim,

en doğru,en gerçek yalandın sevgili.....

"bazen unutulmak kadar acı olsa da,

uğruna ölünecek biri için yaşadım hep..."

ah benim,vefasızım

ah benim,sevgi arsızım

ah benim,gönül hırsızım

ah benim,okunmaz yazım

ah benim,notasız şarkım

ah benim,uyaksız şiirim.....

anlat bana nerelerdeydin bunca zamandır..?...

"eski bir balıkçı meyhanesinde gözlerine rastladım ,dün..."

bir eylül şafağında kaybetmişken yolumu,

yürek ağrılı bir geçmişle buluşmak gibi...

gözlerinin kuytularında arıyorum unutulmaz şarkımın notalarını,

umarsız dalgalar dövüyor yüreğimin kıyılarını,

nasıl geçerim senden,nasıl unuturum seni..?

kalbimin derinliklerine işlemişsin,en derine

söküp atılmıyor işte bir an da,gitmiyor sol yanımdan aşkın..

"anlamsız kalabalıklar içinde kaybetmişken yolumu,

bir eylül şafağında kutup yıldızım oldu aşkın.."