Leyla Ile Mecnun

Üfür,aşkı ot bitmez gönlüme Leylam

Devşir'sen her yokluğumu çiçeklere

Sürüp göğsüne yaramda ki sızıları

Ihlamurundan ılık,ılık aşkın demlense

Bitimsiz çölün zerreleri,düğün eyleye

Yatmışsın bağrına bir zalim denizin

Kuşların dikmişler türbeni,sevgilim

Gözlerim yaşlı her yerde adım deli

Leylam,telvesindeyim koca alemin

Senden geriye süslenmiş kemerin

Menzilini şaşırmış bir ok'un ıslığında

Tasalıdır yüreğim uzaklarda mısın?

Ölümler bile çekinir olmuş bir deliden

Sensiz her adımım günah imiş nafile

Görkemli bahçelerinde dikenler bitmiş

Sabaha yakın eteğindeyim sevgilim

Ah eden kaç serap görmüştüm perişan

Feleğin içirdiği ızdıraplarla kavrulan

Mecnunu terk ederek yalnız ve yetim

Türbenin alemine raks eyler cesedim