Madende

Madende;

Kömür elmasa sitemde,

Ben değersizim,madenimde eriyip gidiyorum.

Beni herkes eziyor,vuruyor,ateşe veriyor ateşten alıyor,

Toprak kadar kıymetim yok.

Oysa;

Sen ile ben nemiz varsa aynı,

Cihanda aslımızın varlığı bir,

Yok olmayan iki

Benim halime ağlamak lazım arkadaşım

Oysa;

Sen padişahın tacının üstüne çıkıyorsun

Yüzünde, dilinde, güzellikler, yıldızlar fışkırıyor

Aynaların kalbini hasetten çatlatıyorsun

Madende;

Elmas, kömüre tebessüm de,

Ey ince gören, düşünen simsiyah arkadaşım

Kara toprak, pişip olgunlaşınca

Yüzükleri, süsleyen mücevher olur

Çünkü, elmas çok acı çeker

Simsiyahsın,

Çünkü, sen toprağın üstünde hiç acı çekmeden oluşursun

Ama ben öylemi,

Sıcaklıklar, ateşler, yanmalar, basınçlar içinde

Yer altında yıllarca yanar yanar tutuşurum,

Tutuştukça olurum elmas.

Ve;

Sen vucudun yumuşak olduğu için yandın

Gam çekme, vesveseli olma, hele de

Acılara dayanamadığın için hiç korkma!

Pişkin ve olgun olmamaktandır,

Acz ve değersizlik

Taş gibi ol!

Elmas gibi ol!

Ol ki,

İki alemin de aydınlansın,

blgnflzz