Mathilda

Hoş geldin Joshua.

Yine biz bizeyiz.

Yüzünden görüyorum,

Gözlerinden;

Yalan söylemişsin yine.

Belki bir başkasına,

Belki de kendine.

Nedeni bilinmiyor fakat itiraf etmekte zorluk çekiyorsun.

Biz Joshua...

Biz...

Söyleyemiyoruz fakat

Anlıyoruz.

Gece sabaha varmadan

Yine öldüreceğiz içimizdeki kötü yaratılanları

Ve ertesi gece başlamadan

Yine yaratacağız aşkın en orospu halini.

Sabaha kadar dağıtacağız;

Kafayı, aşkı ve tüm ölenleri.

Çünkü gece bizim lanetimiz.

Çünkü biz bizeyiz ve anlıyoruz.

Çünkü alerjimiz var insanlara artık!

O yüzden varmışlar gibi davranmıyor muyuz?

Böyle olmamalı!

Biz aslında çok mutluyuz.

Sadece geceleri yalan söylüyoruz.

Ve Joshua beni tekrar uykuya bırakıyor her sabah,

Bir bakmışız ki;

Çoğu aşk başlamadan bitmiş olmayan kişilerle.

Ama her şey yaşanmış...

Biz değil Joshua,

Onlar yalanmış.

Şimdi sil gözündeki yalancı kişiliği.

Ve mutluluğu içinde keşfet.

Ben sana inanıyorum Joshua.

Her hatırladığında beraber bağırırız gerekirse;

"Affet Mathilda, affet!"

Hem zamanla her şey affedilir.

Belki bir gün bir sokakta dans ederek çıkar karşına.

Kim bilir...