Matmazel

Muhtemeldi

alt dudağınızın ateşinde usul usul yanması cismimin

fecre kadar

olası üst dudak rüzgârınızda içim üşürken

Yok matmazel,

yok!

Geceyi demleyen bakışlarınıza asmayacağım bakışlarımı

talan ertesi günlere dönmeyeceğim yeniden

Şimdi anlatsam anlamayacaksınız bilirim

hoş gelebilirdi belki

dudaklarınızın arasındaki uçuruma düşmek fikri

işte tam da buydu eskiden aklımı çelen

lakin şimdi

tıpkı içiniz gibi elleriniz de buzlar ülkesi

İlk fırsatta

siyahlarını sıyırıp, maviyi giyinme vakitleridir ruhların

acaba demleri

devasa bir sessizliğe meyletmek gibi

acıtır matmazel o geçit vermez incinmişlik zirvesi

ne yaya geçebilebilir ne başka bir vasıtayla

tek çıkar yol sadece sevgi.

Aşk; biteviye öğütmekle mükellef

sizin devrinizin biçerdöveri,

devasa değirmen taşı,

yaralı ruhların kırık kilidi.

Siyah bazen en güzel renktir hem

uçuk pembenin yanında afili durur

soluksuz sevişme erteleriniz bana göre değil

yeter matmazel,

söyleyin gözlerinize

gözlerimi serbest bıraksın...