Meçhule Sefer

Yola çık

Sessiz sedasız

İçindeki uçurumları/

Sile sile gözyaşını

Yola çık

Bir volkan gibi aniden

Süreksiz, buluta sevdalı yaylalara

Umut ile baharlara

At yüreğinden karanlığı

Kimse bilmesin,

Bu sevda yalanlığı.

Kader ıslak kaldırımlarında yolculuğun

Sessiz, içten sızısı vurur

Mart başlarının soğuk yankısı

Sarar bütün tükenmişliğine

Kar yanığı geceleri

Bir hasrettir çöker

Sızlasa da öldürmez

Yokluktur ardı sonu

Ağlatır güldürmez.

Yola çık

Sessiz bir poyrazın

Mehtaba yürüyen bulutların altında

Gecenin mavisini yutkunarak

Yıldızlardan umarak

Mutant umutlarını

Dönülmez hasretler sarınca sineni

Artık yaşamak müebbettir bu diyarda

Yine de bağrımda kopacak fırtınaya

Dayanarak yürürüm...

Yürürüm bilinmezlere

Kimse sormaz şu halimi:

Nereye gider bu meçhul?

Yürürüm vardığım yer savurur yellerine

Sürgünüm, suskunum, sensizim....

Kader yazılmış

Yönüm ardım neresi bildirmez

Gece yarılarında çöker bağrıma

Yediğim ağu, içtiğim zehir

Murdar olmuş yunduğum nehir

Savaş çağı bu çağ

Yitirmişim günüm gecem yok

Tutsağım, bakacak pencerem yok

Bir görsen şu yaralarımı

Sürecek merhemim yok...

Yola çık

Sonrasını düşünsen ne olur,

Öncesi ne oldu,

Her şeyini yitirsen ne olur?

Var bir Sen

Yok bu canda bu beden

Kırgınım yollara da

Geçtiğim yıllara da,

Bıraktık yağmurlara

Ağlamayı da

Yol uzun, hayat kısa

Yola çık...