Melekler Yanında Olsun

Sen haklıydın,bilemedim,

Ne yaptıysam tutamadım seni.

Tutamadım ellerimin arasında,

Saramadım seni göğsümün ortasına,

Uçup gittin.

Seni ne çok sevmiştim oysa.

Senden kalan tek şey,

Her baktığımda yüreğimi ağırlaştıran,

Küçük ve hafif bir kanattan ibaret.

Ellerimin arasında kalan o küçücük tüy,

Ama önemli,ama senden bir parça.

Cocuk kalbin her sıkıştığında,

Kahrolan benım yüreğim her göz yaşında.

Her içtiğimiz bir yudum birada,

Derdimiz artıyordu ve sesin titriyordu adeta.

Kavgalarımız sert ve beyhudeydi.

Sonunda, yaka paça bakar gülerdik birbirimize,

Umursamazdık kimseyi ama küserdik öylesine,

Ben seni böyle sevdim,ölesiye.

Ön dişin kırıktı ama sevimliydi bir o kadar,

Seni güldürmek için uğraşırdım,

O kırık ama sana yakısan dişini görünceye kadar.

Yaptırdın, yaptırdında ne oldu,

Kırıklar zannediyormusun ki,kapanır bu kadar kolay.

Belki kırıldı kalplerimiz bir cok kez,

Belki onaramadık orjinali gibi,

Belki buydu ilişkinin tuzu biberi,

Ama yinede mutluyduk be,seviyorduk birbirimizi.

Dokunsam morarırdı hemen tenin,

Öpsem titrerdi tüm bedenin.

Omzunda çok ağlamak istedim, bazen denedim.

Bazen becerdim ağlamayı.

Şimdi ben kime içimi dökeceğim,

Kime göz yaşlarımı sildireceğim,

Kimin omzuna başımı dayayıp iç geçireceğim ?

Parfümünün kokusunu özlüyorum,

Nerede o kokunu alsam,

Gözlerim seni arıyor,

Ama kokun,hiç kimsenin teninde,

Sende durduğu gibi durmuyor.

Seni arıyor bazen gözlerim,

Arıyor ama bir o kadarda görmakten korkuyor.

Sesini duyayım diyorum o zaman,

Bu seferde giderken dediklerin geliyor aklıma.

O zaman dokunsam diyorum sarılsam bir kere,

Bu seferde seni ilk gördüğüm gün geliyor aklıma,

Ya aynı duyguyu hissedemezsem sarıldığımda diye.

Yani anlayacağın yokluğun zor bana,bir işkence.

Kör olsamda,görmesem seni.

Sağır olsamda,duymasam sesini.

Zincirlere bağlı olsam dokunamasam.

Keşke sadece hissedebilsem varlığını.

Kalp atışlarını duyabilsem.

Nefesin olabilsem,seni ne kadar sevdim bilsen.

Bir filizdik ilk tanıştığımızda,

Nasıl suladık,nasıl besledik bu bağımızı,

Orman olduk,dağ sandık varlığımızı.

Nereden bilebilirdim,bir kıvılcım,

Bir kıvılcımın bizi yok edip yakacağını.

Sen şimdi duman oldun,karıştın bulutlara,

Bense toprak oldum ,karıştım kullerinin arasına.

Yaşarken tattım cehennemi,

Oysa yanmadan önce aşkımız bir cennetti.

Bizim bir şarkımız vardı bilirsin,

Dinliyorum şu an her bir dizeyi yazarken,

Ve düşünüyorum dinlerken,

Her dinlediğimizde söylerdik göz göze gelip,

Birbirimizi ne kadar çok sevdiğimizi.

(Herşey gönlünce olsun)