Meselâ Bahar
Meselâ
Sabah güneşi...
Bulutsuzsa gökyüzü
...Yalnız mıdır o senâ?
Umuttur umutlu serçeler...
Çiğdemlerin bohçasında
Gülücük...
Bizi bizden edip
uzaklaşan,
Aslında uzak dağların
koyu lacivertlere biriken pusu...
...
Arı kuşları
sümbüllerin memelerinden
Bağrına yükler, öz sütü.
Kanat çırpıntısında
Beyazdır haleler.
Zamanın ters yönü,
Geri saran ihtiyar toprağın
genç failleri
Bir bağın içinde
Hârelenir tîn-i evvel.
Bak,
Elinde gece kandilleri
ateşböcelerinin.
Yanan ve sönen fasılalarla
Göz rengine bir çelenk konmuş;
O zaman,
Mesela ışıltıdır bahar.
Yediverenler çalarken fısıltılarını
gümüş çiğ tanelerinin...
Sen o güneşe
Sessizlikle kavruk
bir ayçiçeği olmak yolunda
Biriktir tevazunu
ve VaV gibi eğil.
Sen güneşlenirken,
Ankara hep morcivert sularda süzülür aslında,
Kızıl mı kızıl bir yamacında
Üveyikler sevişir...
Bulvarlarının sarı ışıltısında
Tabela gülüşler aralanır.
Koyu mavi kaldırımların
Dünü yeşil örüntüsünde
Antrasit parkalı,
Kuvars tülüyle
Göğüs germeler...
Deniz burada gezmemiş gibi.
duvarlarında
resimler tebessüm...
Ansızın düşer aramıza Turna dansları...
eşleşmeler.
Hani bulursun sen hep beni,
Hani yakalanır
Gülüşüm gülüşüne.
İşte burda bahardır
tebessüm.
Meselâ kuvars damlasına
Sor!
Neden
Bu şehir
Gri parkalı?
....
Bir kere daha düşün!
Ve
Sensiz her “An-kara”
Biraz daha esrikse
Ama seninle hep daha güzelse;
Mesela bu Senâ-yı Bahar
Kimin sebebidir?
Tcpassenger_ierdoğan
05.05.2026/Ankara