Mevsimsiz

Yanan bir çöl çiçeğidir hasretinin dudakları

yıllarca rüzgârına verdiğim ellerimden bilirim o acıyı

ki;

her gece sevişe sevişe yokluğunla

yanmayı öğrendiler

suskunluğunda

yeşile kesen kuru dalların duasını tekrarlıyorum

Tanrım buradayım!

Dilim taş duvarların soğukluğunda

biliyorsun yaşamaya çalışıyorum

kıpırtısız ruh kuyusunda prangalı

bir o kadar çaresiz

tenimi öpercesine inen gece ayazı gibi

ne ara içime yağsa siyah yağmurların alevi

damla damla söndürmeye çabalıyorum

Keşke;

ah keşke bir mevsim daha yaratsaydın

diğerlerine hiç benzemeyen!