Mülteci Gece

Koynundan attığın bakireliğin sancısına şahit olan gece

Sakın ağlama!

Cehalet fukarası yeminlerine atılan,her çamur darbesinde

Yok olan simanı dudaklarından akan kana karıştır

ve sus!

Kırbaçlanan omzunda iblisin sevişmesine gülen

Duaların senfonisini yaksan da

Tenine yapışan ay'ın silüetinin yörüngesinde beslenen gençliğin

Var oluşta!

Ve yıldızların öpüşmesini izleyen gözlerin

Güne akan ahlaksızlığını sarmalamakta.

Yalnızlık sana ezberletilen bahane

Dirilmeye hazır kabusların can çekişiyor

Dinle.

Sesine türkü olan bulut

Yağmurun damlasında mı yakacaksın namusunu

ya da arsızlığını mı öpüceksin kurumuş dudaklarınla

Kaçırma ellerini üzerimden

Güneşin yetimliğinden faydalanan çocuklarının cebine koyduğun günahlarını

Kustuğun zaman ölmedin mi?

Boyunca işlettiğin cinayetlerin karın ağrılarının tek zanlısı değil misin?

Gözlerine yapışan öfkenin aynasında, kaybolmanın telaşı içerisindesin

Korkak karanlığının perçeminde sakladığın kaç ceset var söyle!

Kilitlediğin dönüşlerin düğümlerine takılırken sen

Ellerinin arasında gezinen çığlığını duy...

Sahi, Doğduğun zaman sen de ağladın mı?

ve sen gece;

Hatırlar mısın?

Ağaç altlarında binlerce oyunlarımı saklardım

Açmamış gülüşlerimi çiçeklerin tohumuna atardım

Herşeyin güzelliğine kapılıp gürlerdim hep bir ağızdan

Ağlasada gözlerim,unuturdum

Yansada yaram,umursamadan koşardım

Kesilsede nefesim,yinede durmazdım

Hayatı köle ederdim çocukluğuma

Lay lay lom türküler yapışırdı ruhuma

Karanlığı diz çöktürürdüm önümde

...

Hani en zarif noktasıydın hayatımın

Yetişemediğim yerde tamamlardın ya beni

Rüyadan rüyaya atlayan gülüşlerimi ezberletirdiğin uykulara, tek şahitti varlığın

Kaçmazdım düşlü geçmişin çarmıhından

Yüzleşirdim!

Ama çocuktum, dokunamıyordun yüzüme!

Cesaretimi çalacağını nerden bilebilirdim ki

Ve senin

kahpeleşmiş kahkahana asıldım da büyüdüm.

Halbuki; sabahlarına duacı birçok melekten birtanesiydim.

ve şimdi;

Düş bozması yağmurlar yağıyor avuç içime

Yorgan oluyor günahlarım feryat delisi çığlıma

Ve giderken hayatın babası gözlerimden ağlıyorum

Halbuki ne çok güvenmişim sisli geçmişin perdesine

Ah'ları ezberleyen dilim değerken hayatın nabzına

Geceyi gerdanlık yapıpta yürüdüm yıldızların ışığına

Yok olup gidecekmişim gibi saklandım hayallerin eteğine

Herkes gibi yaşamak için çırpındım deli esen rüzgarın eşliğinde

Yasaklanmış yeminlerin gölgesi üzerimdeyken

Sarılamadım ayaklarıma sürüklenen umudun yakasına

Dua'ların seyircisi olurken kulaklarım

Üfleyemedim intikamın kor ateşini

Ve denizin ortasında kalan çocuğu yakalayamadı nasırlı ellerim

Kuşun kanadına sürüklendi öfkemin meleği

Okunmamış kitabın ilk sayfasına atılan imza gibi

Hangi suretin adı gecenin hırçınlığına boyun bükebilir ki

Ve hangi gece barındırır ki acının kanını senden başka

Dilimin üzerinde gezinen muhtaç ah'lar vururken şakağıma

Hayatın kendisine adanmış yalanların hükmünü yedim belli belirsiz yüzüme

İntihar, yatağına sğınmış vuruyorken bedenine

Daha kaç gölgenin ruhuna sahip olacak kan'a bulanmış ellerin

Gözlerini yuvandan çıkarırcasına,yürüme

Ve küfür edercesine tükürme bi çare oluşuna

Mülteci tarzının arkasından atılan her kurşun yarasını

Unutma!

Güneşin okyanusumdu ya boğuldum

Oysa;Her ölümün eteğine yapışan yaşların penceresinden izliyordum seni