Nazlarda Solar
ne umduğumu
ne de bulduğumu sardım
yıllar gönlümde
harmanlanmış ekin sapları gibi acılarım
savruluyorum
ağlıyorum
ışığı kaybolmuş sabahsız geceyim
delice gidene sevdam samanyolu artık
bir dilin ucunda sevgi dilenemem
hecelerim düşmemişse yüreğine
közlenemem
düşlerim geri döndü mavi yolculuğundan
yüce dağ başında ateş yaktım
derdimle yanıyorum
bir ceylanın ürkekliğinde kaybolan heyecanlarım
yüreğime yapışan kırgınlıklarım
ışığım söndü söneli
ağlıyorum
İstanbul'u soluyorum
tuz yalıyorum
dinletmeyin bana bu şarkıyı
özlediğim sabahlara uyanıyorum
ağlıyorum
sevdamın nefesi kesilmiş
susmuş dudaklarımda aydınlığım olan ismin
maskeli yüzler pusuda nöbet tutmuş
size sesleniyorum
ölmedim direniyorum
direneceğim
kalıyorum
ağlıyorum
ne bahçe oldum ne bahçıvan
koparamam sevdiğim gülleri
sen yarim
çoğaltma dertleri
şimdi üzme sırası sende
gülüşlerimi kanadına astığım martı
al götür sevdiğime nazlarımı
özlemesin
bal petekleri eriyor dudaklarımda
şiirlerimde hecelerim kan ağlıyor
hangi dizelerde can bulurum
hangi şarkılarda dinler beni
sevdayı taşımıyor yüreğim
dokunuşları bedenim kabul etmiyor
sevdiğim
son ecelim
öldüğümü kimse bilmesin
gidiyorum
ağlıyorum
kanatmayın sevda türküleri ile yeniden
dar sokaklara düşlerim yağıyor
yeşilime kar yağıyor
titriyorum
ölüyorum
uzak yakınımdın
ondan da gittin
bütün bunlardan sana ne biliyorum
sen o şarkıyı dinlerken
bir yanım tuz
bir yanım mavi denizlere yürüyor olacak
nazları solmuş gibi sevdam
deli dalgalara direnip kendim olmaya çalışıyorum
ağlıyorum