Ne Çare ki
Bana hiç sezdirmedin,dünyadan bezdiğini,
Ne bir şikâyet ettin,ne de bir mektup yazdın.
Orada bilirler mi, dertlerle gezdiğini
Senle gezmek isterim,ne çare ki sen yoksun!
Söyle gayrı yetmez mi, hasrete bıraktığın?
Asla mümkün değildir, aklımızdan çıktığın.
Hiç kimseler görmemiş,dönüp geri baktığın
Ayna da yüzün kaldı,ne çare ki sen yoksun!
Gelen konuklarına, halı minderler serdin,
Kimler gelirse gelsin,hemen "Buyur" ederdin.
Aslını soranlara, "Evin hanımı "derdin
Hatıran devam eder, ne çare ki sen yoksun!
Güzellerin güzeli, Afide!ydi isminde,
Cüzdanımda saklıdır, çektirdiğin resmin de.
Etkilerin sürüyor, ağırlığın üstümde
Gülümseyen resmin var, ne çare ki sen yoksun!
Senden armağan bana,ilk çocuğum Harun'du,
Arkasından Münevver, Sarı Çiçek yavrundu .
Feride, ve Kadriye, Seyhan elinde yundu
Beyhan'la tamamlandı,ne çare ki sen yoksun!
Ailenin Ece'si,bana da tek yaverdin,
Ayrı ayrı okşayıp,hepsini de överdin.
Canından üstün tutup,"güvenim" der severdin
Onlar şimdi hayatta,ne çare ki sen yoksun.!
Sen gittikten sonrası, yas sürer uzun sene,
"Ben burada rahatım,üzülmeyin"desene.
Sayı ona ulaştı, torunları görsene
Görüşmek istiyorlar, ne çare ki sen yoksun!
Yara kabuk bağlıyor, lâkin yoktur kaşıyan,
Yüz yaşında çok azdır, bu dünyada yaşayan.
Canım çocuklarımdır, anıları taşıyan
Onlar unutmuyorlar, ne çare ki sen yoksun!
Kışa kalmış Çiçek'in, yüreği kan ağlıyor,
Felek aman dinlemez, mantığımı bağlıyor.
Yerin dolmadığından, acın yürek dağlıyor
Teselli bulacak da,ne çare ki sen yoksun!...
..............2370...........30/ 10/ 2012...............