Ne Zaman Seni Düşünsem

Ne zaman seni düşünsem;

tırnakları kanar ellerimin,

yüzümün öfkesinde gezinirken...

Saçlarımın aklarını okşarım,

dudağımda bir hasreti bestelerken...

Ne zaman seni düşünsem;

perdeleri kapanır ömrümün,

kapıları çarpılır yeniden...

Fırtınayı nefesimle tüketirim,

yanağımda gözyaşımı besliyorken...

Ne zaman seni düşünsem;

tükürmek geçer içimden,

kulağımdan bir vedayı yutkunurken...

Yüreğimde uçurumlar büyütürüm,

yatağımda boşluğunu okşuyorken...

Ne zaman seni düşünsem;

musallaya yatırırım gençliğimi,

dönüşünün talkımını bekliyorken...

Öldüğümün gerçeğiyle halleşirim,

yaşadığım yalanıyla dertleşirken...

Ahh,

olmuş, olan, olacak;

kalmış, kalan, kalacak;

bitmiş, biten, bitecek;

kefen, taput, mezar;

ve sen!...

YÜREK ASTARIMDAN: Son kez elimdeki çay bardağını çarptığım masadan çıkan sesin, beni, elimdeki kanı görmeye itene; elimdeki acıyı içimdeki acıdan hissetmediğimi anlayana kadar yaşamıştım!...