Nedensizce

NEDEN / SİZCE

Gün batımına doğru uçan kuş

Apansız yitiverir ufukta

Suya düşen taş gibi...

Sen düşersin aklıma

Birdenbire...

Bir düş gibi

Bir gülüş, bir öpüş gibi

Ben çoğaltmaya çalıştıkça

Düşersin yarattığın uçurumlara

Azaltırsın kendini bir başka biçimde

Nedensizce...

Bir yağmur ki içimde

Bardaktan boşanırcasına

Delice...

Zaman

Gümüş taraklarla tarar saçlarımızı

Nasırlı elleriyle siler gözyaşlarımızı

Kalkıp gelsem ansızın, kapın hala aralık mı?

Sana gelirken

Nasıl da dolaşır birbirine ayağım, elim

Uçarım mutluluktan

Çocuklaşır sevinçlerim...

Yanlış anlama sakın

Meraktan soruyorum sadece:

'Yapışır mı yüreğin fay kırıkları

Bir tatlı gülüş ve ufacık sımsıcak bir sözle

Ya da dokunuşun sihriyle...'

'Hala duruyor mu o sana çok yakışan

Lacivert – yeşil, küçük kareli gömleğin

Üzerinde olsun, ben gelince...'