Neti Neti

Genişletilmiş bir ânı zaman diye belledim

İşte budur bilinen ve takrir eden hikmetim.

Açıldıkça daraldım

Daraldıkça kapandım

Aydınlık ve karanlık arza yayıldım

Ki tanrım bu nasıl kırgınlık böyle

Bu nasıl bir gök , bulutsuz boğar insanı

Gecesiz yorar

Ve ben yine kırılırım

Öyle ki , kırılır serçe kadar parmaklarım.

Ve işte korkusuzum

Durup seyredebiliyorum saatlerce bir yaprağı

Parkın ortasındaki çölü

Dünya arsız bir kadın gibi

Bin kere yüzünü bana döndü

Ben döndüm celladımın ahmakça seyreyleyen yüzüne

Dünya ne ki tanrım

Kalem kitap ve evrak

Silah çapa ve çekiç

Üstelik çok tanrılı, çok yaralı bu dünya

Sorsak hakkımız bile değildir kahrolmak

Taşmak ve köpürmek öfkeden

Üstelik ne bu benim yüzümdeki

Altın oran , kavisler, çıkıntılar, birşeyler

Senin olmasaydı yırtardım onu mutsuzluğundan

Yüzümün U dönüşündeki mutsuzluğundan ...

Yakardım içimde bir deniz gibi dalgalanan

Çalkantılı geçmişi.

İşte yine iki noktadan bir doğru geçmiyor

Bitmiyor sızılayan kalbimdeki utanç

Dinmiyor onun kanaması

Ah tanrım ! Kalbim seni son görüşünden beri

Böyle donuk , kanamalı, yaralı.

Bana haram çölde güneş

Kutuplarda buz parçası

Erkeksin, suçlanırsın, vurulursun

Kapatırsın gövden delinirken surdaki bir gediği

Kadınsın, suskun, kırık ve yalnızsın

Kim bilir, kırsan göğsündeki kafesi

Aydınlık bir dünya fışkıracaksın

Fakat kadın erkeği doğurur, erkek kadını

Sen insansın

Boynun bükülür ! Utanma!

İçi ağırdır boynu bükük insanın.

Birşeyler seziyorum,

Ölümüm olsa gerek.

Görmek isteyeceğim gözler intihar fışkırıyor

Kopuyor yani yürek denen fırtına.

İşgal altında ihraz peşinde koşuyor pezevenkler

Kelimelerle oyalanıyor böyle zamanlarda dünya

Gülerken bile simsiyah gülüyor insanlar

Oysa bir gülüş, bir devrim değil miydi tanrım?

Çirkin sözler ve susamak

Suya, kana, şehvetle kendisine tapınmaya dek

Gök ve yer ve arasındakiler

Ve içinde ve dışındakiler

Sonsuz yazgısından sıyrılırken mülk olmak

Mülk olmak! Mülk olmak! Mülk olmak!

Deşiyor hırsızlık denen yosma elindeki hançerle

Oyuyor usul usul putların gözlerini

Oysa mülk Allah'ındır kime sorsak!

Onlara şarkılar söyleyeceğim tanrım

Derler ki

Ruhlar da yorulurmuş eski otomobiller gibi

Biliyorum cetvele tartıya cebire sığmaz

Öyleyise niye yorulur bir ruh ?

Niye çöker cüsseye kudurmuş köpek gibi?

Bu katılık , bu kötülük yaraşmaz ona

Onun gözleri değil görüşü vardır

Latiftir, cisimden cisime sızması vardır

Kulağı yoksa da duyuşu vardır

Şu güçsüz gövdeye etmesin zulüm

Artık ölü olana, perdesiz ölüm.

Bu sırrı ifşa ediyorum tanrım

Ki ben ölümü

Ölümle öldürdüm