Okunaksız Bir Mektuptun Bana Meçhulden Gelen
Dieses Gedicht wurde am 20.03.2014 zum Gedicht des Tages gewählt.
...ve seni düşlerken yalnızlık daha da kayganlaşıyor
veyahut "sen" deyince kanı çekiliyor iki elimin
titrek bir buğu misali düşüyorum kendimden
nasıl bir şeyin ağzındayım böyle
ağrının mı
veyahut ateşin mi
her ne ise
beni sisli ovalarına tükürüyor gecenin
seni ne vakit fısıldaşıyor olsam
beni o karanlık duyuyor
ve o korkunç yolun kenarındaki pusu
sesi rüzgarın sesine benzeyen o şey
o şey ne kadar korkunçsa artık
içinde küçücük bir çocuğa dönüşüyorum
ateşe dokunmak tehlikelidir bilirim
en tatlı tebessümü bile bir parça kıvılcımdır
dokundukça öfkelenen
aşkı her kim bilediyse eline sağlık
yumuşak bir nesneyi yarar gibi
kolayca yarıyor insan ömrünü
dedim ki hiç olmasa beni beterinden korusaydı tanrı
fakat fanilasız gülüşlerini bile kaybettim dudaklarımın
iki kere iki her ne kadar dört deseler de
ben ısrarla aşk diyorum
aşkı da kalp ile var sen çarp
o da ya bir parça ölüm eder
veyahut uzunca bir kahkaha
okunaksız bir mektupdun sen
herhangi bir renkte yazılmayan
hangi ırmağa buruşturup attıysam üzüntümü
bir yolunu bulup sokuldun dalgınlığına gözlerimin
şimdi ne vakit fısıldıyor olsam adını
acılarda emanet buluyorum kuşkulu ellerimi
hiç bir acıya güven olmaz evet bilirim
fakat gözlerin de bütün renklerden soyut ve okunaksız
kim bilir diyorum içlerinde gün görmemiş ne hazin ölümler gizli...