Olmasa Yokluğun
ölüm sessizliğinde şimdi hayat
kalabalıkların arasında yorgun gülüşleri saklar mekân
binlerce şiir düşer lisana, tam da kaleme sükût konmuşken
yanlış hisler
yanlış zaman
sıcak bir bardak çay gibi içimi ısıtacak düşler kurarım demli
hayallerimde uykularım kaçar hep seni kovalarım
uzatsam ellerimi tutacak kadar yakın olurdun bazen
şımarırdım bakışının karası düşünce gözbebeğime
utangaçlık düşerdi gamzelerime pembe pembe
ben göremezdim suretimi sen söylerdin
dudaklarından dökülürdü makamından güzel şarkılar
kulaklarım çınlıyor yine tınısı sesine ait bir melodiyle yükseliyor aşk
haydi söyle bir nefes olsun, ihtimal ki şifa olur ruhuma
okşar yanaklarımı ılık nefesinden maşallah
tutuşur temaşa ederken bakışlar
afaka bir cemre düşer şifa niyetine
ısınır mavi, yükselir ateş, göğün göğsüne
sarıp sarmalar böyle uçuk kaçık düşler benliğimi
olmasa yokluğun....
ölüm sessizliğinde şimdi hayat
kalabalıkların arasında yorgun düşleri saklar mekân
binlerce şiir düşer lisana, tam da kaleme sukût konmuşken
yanlış hisler
yanlış zaman