Ölüm

"Kaç son vardı ömrümüzde

Hiç biri kıstıramamıştı böylesine..."

Yine ensemde soluyor bu gece

Ölümün soğuk yanı duruyor göz bebeklerimde

İçimde dolaşan bu her neyse

Kemiriyor beni günden güne

Ardından

Dayayım sırtımı bir ağaca

Sabahlara kadar duruyorum

Gözlerimi bile kırpmadan

Şöyle dönüp bakıyorum geriye

Ne bu mücadele diye

Sayıklıyorum saatlerce

İçimde tek bir anın pişmanlığı

Yaşarken öldürdüğüm dost

Çek üzerimden ahını

Şimdi

Çekilip bir köşeme

Bekler oldum eceli

Ölüm ki

O bir daha vermez geri

Gel bekletme

Son kez çekmeliyim kokunu içime

Vakit dar benim için

Hadi uzan ellerime

Yazdığım son satırlar belki de

Sensizlikte yakalayan bu hastalık

Seninle son bulsun ölümle

Yeter ki

Sen ol son saatlerimde

G.K/KOCAELİ