Öz

gerçek bir uyanış seni bana tattıran

güneşi görmek ve sana benzetmek

tavan aralarından sızan mutluluk gibi

haykırmak gibi sonsuza gülerek

güle güle koşturmak saçlarının arkasından

baştan aşağı terlemek, ellerini tutmak

kıpkırmızı kalmak dokunduğunda,

dünya buymuş sanmak ve hiç bitmesin demek

geceler boyunca el açışlar seni bana getiren

gelince yaprakları sevdirmen

kırmadan ama hiçbirini çatırdatmadan, bilirim korkarsın

aşkı büyüten çocuk ellerin var senin

çocuk kadar dokunmaya çekinirim kalbine

bilirim yanarım nar sobaların yakmadığı kadar

varımı yoğumu kalbimi gülüşlerimi alıp

bir yerlere saklamam seni bana getiren

burdayım ve sana yapıldım, sana yalnızca

beni sev diye burdayım, gizlerim de yok

ballarım da yok acıyım belki de

ama uyandığım da kendimim işte

sen sevdiğinde günaydın dediğinde

sen işte, kitaplarda buluşup yeşili seyretmek

boyalı kuşun seni anlatması

değirmenleri döndürmek ve madenler çıkarmak

kafa tutmak sömürüye

ve seni severek gitmek cennete

sen işte, şarkılarda buluşup hayaller kurmak

kim demiş olmaz diye bağırmak

kurtuluşa uzanmak ve kapıları kırmak

savunmasız çıkmak hiç tereddüde düşmeden

ve seni giderken de sevebilmek gelirken de

hiç yokken de.