Özleyiveriyorsun

gecenin bir yerinde

dağlardan inen sis gibi örtüyor üstünü

özlem bulutları

bir sızı duyuyorsun yüreğinde

uyanıyorsun

çareyi çarşafta arıyorsun

olmuyor

daha çok acıtıyor tenini

yastığına sarılıyorsun

ama o sana sarılamıyor

boşlukta kalıyorsun

rüyalarda arıyorsun

bir yüz

bir bakış

bir gülüş

gözlerin daha çok yanıyor

gecenin en olmadık yerinde

özleyiveriyorsun

zaman geçmek bilmiyor

güneşi bekliyorsun

ilk ışıklarıyla

yavaş yavaş çekilmeye başlıyor

üstünü kaplayan o yoğun sis

geriye

bumburuşuk bir çarşaf

yere atılmış yastık

ve

üç, beş çiy tanesi kalıyor

gözlerinde.