Pembe Panjur

Seni çok sevdim öyle çok sevdim ki sensizliği

Sadece seni seviyorum diyerek sarılmak isterdim sana

Güllerde bulamadığım omuzundaki kokunu tekrar içime çekmek,

Gözlerinin en içine bakarak tekrar titremek,

Sensizliğin korkusunu sen yanımdaykende yaşamak isterdim.

Ama artık sen yoksun tabi,gitmelisin gitmen gerek

Neden bilmiyorum, yoksa seni senden çok mu sevdim?

Sensizlik bugün başladı, yalnızlık koynumda yaşlandı bile

Seni sen yokken daha çok severdim, çünkü kalbim iki kez atardı

Senin yerini hiç birşey dolduramazdı kalbimi doldurduğun gibi

Neden sevgilim taştın yüreğimden aktın uzaklara, başka ellere.

Benden akan gözyaşları sana mutluluk mu getirdi rüya tabirinde

Çamur yağmurundan kaçar gibi gittin aşk dediğimizde yerde

Gel bitanem, gel sevdiğim o çamurlar paçana yapıştı bir kere

Dün sevdiğin, bugün istemediğin bu yüzsüz kalp hep seninle.

Gitme gurur eğilsin önünde,

Dalı kırar gibi elimi bıraktın,perde örter gibi gözünü kapattın

Kara bulutlar gibi hayatımı kararttın, o kadar acımasız olma

Vur, kır, yine git ama çok sevdim de gidiyorum olmaz

Bu dünyada hambalım en çok günahımı taşırım ama işte bunu kaldıramam

Teninin kokusunu rüzgardan kıskandığım sen...

Senin adını sevgilim koydum, artık hep adınla hitap edeceğim

Sevgilim;

Sensizliğin altında kaldım, üzülme mezarım pembe panjurlu olacak

Sen yine mutlu, sen yine bensiz ve hep umutlu olacaksın

Ben ise senin hayalinde, seninle göz göze gelmeye çalışacağım.

Pembe panjurdan sarkıp kokunu topluyacağım,

Sevgilim, sana tekrar aşık olacağım.