Plastik Bitkinin Plastik Saksısı

Hayatın ritmini kaçırdığımdan beri şiirlerin ve şarkılarında tadı kaçtı

‎

‎Tadı kaçan sadece onlar değildi ne yazık ki

‎

‎Kurak topraklara serpilen plastik tohumların hayalperest kurgulardan bir farkı var mıydı ki

‎

‎İşte o hayalperestlerin canı yandı

‎

‎Ruhlarını ruhlarından çektiklerinde plasebo ritüelleri başlamıştı

‎

‎Dürüstlükle serpiştirilen plastik tohumların saksıdan meyveleri olmuştu

‎

‎Tanrı tarafından yasaklanan o meyveleri tatmaya cüret ettik

‎

‎Ne cüretle!

‎

‎"Bi sigara yakmam gerek" dedim

‎

‎Sustu

‎

‎Sigarama titrek ellerimi terleyen avuçlarımı ve ürkekliğimi sarıp yaktım

‎

‎"Ne fark eder" dedi

‎

‎Önünde sonunda ben plastik bir saksıydım

‎

‎O ise kurak topraklara bile can veren bir tanrıça

‎

‎Süzüldü naylon yanaklarımdan naylon bir göz yaşı

‎

‎Bileklerime bakırdan ipleri bağladığımdan beri intiharlarım yakamı bırakmadı

‎

‎Beynimin kıvrımlarına saklanan köklerin canımı yakıyor

‎

‎Sen çekimine yenik düşen bedenim bir sürüngenin yetilerini çalmıştı sanki

‎

‎Üstü başı toz toprak göğsü paramparça ve kanlı

‎

‎"Köklerinde plastikten mi"

‎dedim

‎

‎Tüm dürüstlülüğü ile

‎

‎" Hayır" dedi

‎

‎"Hırsızsın" dedim

‎

‎"Hırsız bir tanrıça"

‎

‎"Mart'tan Kasım'a kadar yolun var" dedi

‎

‎"Biliyorum" dedim

‎

‎Şimdi mis gibi dumanı üstünde ölümlerimle bırak beni...