Platonik

senin yanında kulaklarıma misafir olan

her şarkının melodisi aklıma gök mavisi doldururdu

şimdi yokluğun çok uzun bir sessizlik senfonisi

ve aklımın içine cehennemi sığdırmaya çalışıyor

geçen her saniye.

hiç alıp başımı gitmedim, bilmem niye

bir trenle, bir atla ya da yalın ayaklarımla

siktir olup gitmedim senden, belki de cesaret edemedim

bu esaret benim sevgilim dedim,

platonik sevdamın mahkum olduğu

kalbimin her hücresinde.