Roma Gibisin

Bu şiiri sana uzaklardan yazıyorum

Uzaklardan...

Vuslatı kandırıp bir paket sigaraya

Tutup koşarken hasretin elinden

Hani yüreğimin senden kaçıp

Nefes nefese

Hicret ettiği topraklardan

Seni sana yazıyorum

Titriyor ellerim

Kelimeler darmadağın

Harfler yokuş aşağı kaçışıyor

Nokta pusuda

Virgül naz ediyor gelinlik kızlar gibi

Cümleler aynı sen

Devrik bir yanları

Yükü ağır yüklemlerin

Ve ihanette özneler

Üşüyorum...

Titriyor ellerim

Kalem son depremini yaşıyor avuçlarımda

Şehirler çalkalanıyor

Gözlerime vuruyor mavinin gölgesi

Satır satır boğuluyorum

Sen geliyorsun aklıma

Korkuyorum...

Çığlıklar geçiyor yüreğimden

Basıyorlar kanayan yanlarıma

Kapanıyor gözlerim

Adım adım koşuyor rüzgâr

Bende seni arıyorlar

Sen bende öldün

Bilmiyorlar...

Saklandın mı yoksa satır aralarına

Ya da okeye mi dönüyorsun bensiz

Ya da...

Gitarınla notalarımı kovalıyorsun?

Gene ihanet mi ediyorsun

Başını yasladığın adımlığıma

Hiç utanmıyorsun

Yanlış yapıyorsun!

Roma gibisin

Yanıyorsun

Acıyorsun

Kanıyorsun

Seni unuttuğumu sanıyorsun

Yanılıyorsun

Suskunluğumdasın

Saklımdasın...

En az ihanetin kadar aklımdasın

Sen

Her şeyin farkındasın...