Sandık Odam

“Gelmez gelmez yerlerim acıyor” derdi

Çocukluğumun ruhu nasır tutmuş bilge kadınları

Gelmez yerlerimin, onmaz yaraları

Yıkamış, katlamış, kaldırmıştım

Kalbimin sandık odasına

Kat üstüne kat çıkarak

Ansızın çıkageldin

Katlarından sıyrıldı acılar

Saçıldı dört bir yana

Dağıldık

Olmazlarım ve ben

Gelmez yerlerimin, onmaz yaraları

Döktü sırlarını

Diyorsun ya sarsam, öpsem acılarından

Alıp kucağıma büyütsem içindeki yetim çocuğu kaldığım yerden

Ah, ah ki ah

Limandan kalkan bir gemiyim artık

Seyre dur ardımdan

Yıllarca beklediğim sözleri havalandır

Martılar fısıldasın kulağıma

“Gelmez gelmez yerlerim acıyor”

Ve

Gelmez yerlerimin, onmaz yaraları