Şarap mı Daha Yalnız Sen mi

Şarap iki kişiliktir

Ama yalnız daha tatlıdır!

İki kişilik içilse de soğuktur

Hiçbir dudağın ısıtamadığı kadar kırmızı

Bardaktaki duruşun görselliği tadından da güzeldir

İçilmezse o da yalnızdır

***

Yalnızlık

Önceden neydi?

Hangi masalın en uyduruk köşesinden kalmıştı bize?

Biz yalnızlaşarak kimin masalını sürdürüyorduk?

Geceden kalma bir biz, geceye sığar mı masallar

Ya da ömre sığar mı o tek gece

Ben ezilmiş bir üzümün en kırmızı yanından var oldum

Damladım, şarap oldum

Hangi dudaklarda ıslanacağımı bilmeden, yıllandım

Ya da kardelen çiçeğinin en kırılgan gölgesi mi düşmüştü üzerime

Neden örtülüydü yüzüm?

Üzerim neden kırmızıydı?

Sarhoşluğun o kaygan görselliğinden düşüyordum

Düşünüyordum, bir sonraki aşamayı bilerek

Biraz daha kayıyordum dudaklarından

Sonu yalnızlıktı bunun

Belki de yanlışlık

Ama ellerim kırmızıydı

Şarap kokuyordu

Sınırsızdı gidişler

Gelişler tek yönlüydü

Ellerimin değdiği her şey kadar yalnızdı ve soğuktu

Şarap soğuktur iki kişilik içilse de yalnızdır

Tadı sanadır ama burukluğu kendinedir

Bu ülkede gerçekten şarap içen yok gibi

Ya da en gizli mahzenlerde artık o görselliği güzel şişeler

Aşk büyüdükçe içimde büyütemediğim bir ben var

Yalnızlığın içinde boğulan

Özlemler uzaklarda büyüyor

Bana ulaşıncaya kadar gidiyor aşk

Gidiş çok yönlü

Gelişi az bu ayrılıkların

Özlemlere inatla büyüyor aşk

Ölüme inatla

Gidince azalmıyor

Bitince bitmiyor

Takılmadan uçurtmaların kuyrukları hiçbir tele

Uzaklaşıyor

Özgürlük kısıtlanıyor burada

Uçurtmalar özgür

Sesimin tiz kahkahasında barındırıyorum içimin acı çığlıklarını

Biraz daha gece olsa

Az daha sarhoş olsak

Tatlanır mı bu sızılar?

Kara, yağmura inatla kuşlar yuvalarını yapıyor

Rüzgara inatla uçmuyor kuş yuvaları

Uçurtma kuyrukları seviyorlar rüzgarı

Bizi yok eden şeyler, bir yerde başka birilerini sevindiriyor

Bencillik mi bu?

Yoksa kendini düşünecek kadar yalnızlık mı?

Öncesi, sonrası yok

Yalnızlık hep vardı

Saklanmıştı içimizde hiç fark edemeyeceğimiz bir yere

Uzaklardan çıkıp gelen sevgili

Yorgunuz bu gece

Satırlar da yorgun ve yaşlı

Susalım en iyisi

Bozulmasın sessizlik

Sevinsin boşlukta dalgalanan çığlıklar

Ve yalnızlık bir kez daha kazansın sevenlerin gözünde

Bir ayrılık daha yaşansın

Kesik konuşmalar kanatsın yürekleri

Kanasın

Şaraba karışsın gece

Onlar yalnız kalmasın

Bu kesiklerin bıçağı yok

Yalnızlığı yaratıcısı gibi

Uzakların mesafesi yok

Kandırma kendini artık

Büyümeyeceksin

İçindekilerin içine sıkışıp kalacaksın bir köşede

Ve her ne kadar şarabı iki kişilik içsen de

Ne kadar sevsen de yalnızsın

Şarabın tadı sana

Burukluğu kendine

Kime ne 'biz' olamayanlardan'

On Sekiz Şubat İki Bin On Dört 17 40