Şarkı

Bir şarkı vardı,

İnce ince çalardı kemancı.

Güneş vurduğunda mevsime,

Akşam vakti içmek sevaptı.

Bir kadın vardı,

Avuçlarında taşırdı parmaklarımı.

Yağmur indiğinde mevsime,

Kuşluk vakti sevişmek sevaptı.

Bir yalnızlık vardı,

Usanmadan dinlerdi hatıralarımı.

Kar düştüğünde mevsime,

Öğlen vakti sızmak sevaptı.

Şarkı;

Yıllarca titretmedik tel bırakmadı içimde.

Bir gece yarısı kırıldı kemancının parmakları,

Şişelerce içti intihar etmeden önce.

Bir ikindi sonrası,

Güneş vurdu kabrine.

Kadın;

Yağmurlu bir günde açtı kapıyı.

Bir gece yarısı koptu kalbimin mi teli.

Saatlerce ağladım kapatmadan evvel kapıyı.

Bir sabah vakti,

Adına çiçekler diktim bahçemde.

Yalnızlık;

Rüzgarlı bir günde döküldü kadehime,

Bir gece yarısı kaçtı aklımın kuşları.

Bir öğlen sonrası,

Uçtular kemancının kabrine.

Bir şarkı vardı,

İçli içli çalardı kemancı.

Kadın gelmedikçe,

Ben de, kemancı da ağlardı.

28.10.2011 Üsküdar