Şehre Serzeniş

Ömrüm kadar severdim seni şehir, çünkü sen benim ömrümdün

Sen büyüttün beni, hüznümde, sevincimde, hastalığımda başımda bekledin

Ne zaman içime bir darlık düşse sen ferahlattın beni

Geceleri serpiştirdiğin yıldızlarınla ışığım oldun

Hatırlar mısın kaç kez beni ellerinle o yakandan bir öbürüne koydun

Kıyılarında volta atarken sessiz sessiz ıslak buselerini kondururdun

Sende severdin beni biliyordum

Sırtına çıkıp seni seyretmek huzur verirdi bana, kapılırdım enginlerine

Marpucuma eşlik ederdi vapurların, göz yarıştırırdık karaya kadar

Memnun ederdin bıkmadan tüm gün benim gibi her insanı

Herkes sende bir kusur bulurdu, öfke dolardı içleri sana karşı

Neden yolların bu kadar yoğun şehir, sen nasıl birisin

Zamanımıydı şimdi ağlamanın, olur mu bu şehirde etme gözünü seveyim

Ardı kesilmeyen, adamına göre muameleler, ardı kesilmeyen istek ve şikâyetler

Seni her şeye rağmen severler ve terk edemezler

Şehir ben sana hep razı olmuştum, vardır bir bildiği derdim şikâyet etmezdim

Irak illere gönlüm kaydığından bu yana bende sana dargınım şehir

Bilirsin beni sevdim mi adam gibi öptüm mü mühür gibiyim

Anlıyorsun ya işte çok sevdim aziz dostum, bakma öyle mavi mavi

Akıp kaçırma gözlerini benden, iyi davranmaya çalışma bana

Sana öfkeliyim bu sefer bende şehir, köşemden çıkmıyorum artık

Neden beni uzak tutuyorsun sevdiğimden, uzak tutacaksan neden İstanbulsun

İçim kaynıyor güneşinin kavruğuyla, boş dolanıyorum bu sefer sokaklarında

Nevme dalıyorum her fırsatta, sen öylece akarken zamana

Beni neden sevdiğimden uzak tutuyorsun şehir, ben üzgünken melodin kime

Ben sana dargınken, hasret bırakmışken senin sınırların beni yârime

Sen kimin için gürlüyorsun, kime yakıyorsun yıldızlarını

Ey şehir! Ya hasret biter benim içimde, ya da bu hasret beni bitirir senin içinde

Ya yeşil bakmalıyım artık sana, ya da bakmamak üzere dalmalıyım zamana

Seferber et umutlarını, sularını çevir kurak topraklara, bir rüzgâr tebessüm götür sevdiğime

Tık etsin kapısı ve gir içeriye, üfle kokumu sevgilinin yüreğine

Uzakları kaldır bizden şehir, sınırsız bir bahtiyarlığı, kalıplara sığdıramazsın

Sonun ötesinde bir sevgi, nasıl bitti der de nokta koyarsın