Sen Değil Birgün Ölüm Anlayacak
ateşler ortasında bir kalbim var
alev alev kül oluyor boşlukta
benliğimi de tutuşturuyor acımasızca
ben yalnızlığın zifiri karanlığında
ben nefsimin zindanında
çırpınıp duran ruhumun ağlayışında
lime lime edilmiş ıstırabın kanıyım
sensizliğe gelemiyorum
geceleri vururum isyanımla
yüreğimi delerim aşkımla
yakarım gemileri sevda limanında
anlatamam ben sana bu derdimi
işitmez kulaklarım sesini
yıldızlar ahımla ışıldar da
uzatamam sana ellerimi
kabullenilir mi sessizliğin
ölüm beni öldüremez sevgilim
sessizliğin öldürüyor beni
mezarım oluyor hayallerim
sana dualar diledim inceden
bir sızı çattı kalbime neden
damarlarım çatlayacak kahırdan
ağlamak ! hangi ağlamak bir bilsen
sanki gölgeni görürüm başucumda
yine sessizsin kımıldamıyorsun
yüreğime hançerler saplıyorsun
kan ağlıyorum, acaba biliyor musun
saçlarımı yoluyor kahır
nefret kusuyor gözlerim bana
isyan kokuyor şimdi bu türkü
yerin dibine geçiyor kalbim
yeter mi mürekkep
kanımla yazarım isyanımı
aşkımı yüzüne çarparım semanın
en kesif toprağın kalbinde yatarım
anladığını mı sandın şimdi
ruhunda bir şimşek çakacak
vicdanın ateşsiz yanacak
sen değil birgün ölüm anlayacak ...
www.kadirkatirci.com