Seni Kimler Üşüttü Züleyha

Sus Züleyha!

Ağlama!

Sen elleri bahar kokan

Yüreğinde gonca gülüşler saklı

Kahve gözlerinle

Erzurum garında...

İçimi ısıtmaktayken

Sakın ağlama!

Sana gitme dedim

Bilmediğin yürekler seni taşıyamaz dedim

Kal dedim ellerimin yaralarını sen sar istedim

Hepsini sen açmıştın

Sen sarmalıydın...

Görüyorum

Ayaz bırakmışlar avuçlarına

Sözcüklerin nasıl da yaralı

Her şiir dudaklarını keserken

Aşkını satmışlar

Senden aşk dileyenler...

Anlayacaksın demiştim sana

Yıllar geçtikten sonra

Yüzünü ötelere çevirme demiştim

Yanıbaşına beni al

Ve yıllan ruhumda

Demiştim!

Dinlemedin Züleyha,

Hiç istemedin

Başın göğe ersin şimdi

Çok incittin sana koşan yüreğimi...

dipnotlarını görenler bile utandı yaptığından Züleyha!