Seni Sensiz Yaşatmalarıma...

hüznündeyken

yanar durmadan

gecem

bense üşürüm

sensizliğin

ürperten soğukluğunda

hasretinin

kör karanlığında durur

yetim düşlerim

dinmez fırtınam

mevsimler

dargındır bana

artık yoruldum

yaşatmadığın varlığını

bırakırken

avuçlarıma

yokluğumla sev

dedin ya!

hadi o zaman

yüreğini

ser ki gözlerime

karanlığı

çekip de bir kenara

gülüşlerini

ört ki üzerime

ben

bugünden alıp

yarınlarıma

gidebileyim

seni sensiz yaşatmalarıma..