Sesimi Sakladığım Dehlizlerden Çıkarsam
Sesimi sakladığım dehlizlerden çıkarsam
Çekilse gözlerimin sisleri, kurtlar çekilse
Dallarında bir sonbahar, rüzgarında yaprak kokusu
Bir nilüfer sudaki yalnızlığına bakıp
Kapıları aralayıp bir fikrin ortasında
Sesimi sakladığım dehlizlerden çıkarsam
Çocuk olsam
Ve yine dönsem yaralı bir asker gibi sılama
Çantamda eskimiz bir yar mendili
Bir tutam siyah kehribar
Yavuklum, yağmurum, yenilgim, nakışım
Camlarda asılı bıraktığım efkarlı bakışım
Orada olmayacaklar şimdi
Sesimi sakladığım dehlizlerden çıkarsam
Aşka ve acılara götüren patikalardan
Gecikmiş gençliğimde saklı heyecanlara
Ulaşsam kendi tenhalığımda kendi krallığıma
Sesimi sakladığım dehlizlerden çıkarsam
O mahcup, o tedirgin mektepli olsam
Ve şimdi her şeyimi bir denizin kıyısına terk ettim
Acıları yüklendim yorgun bir albatros gibi
Hatıralar dindirir mi
Bu rüzgar yetişir mi bir sevda limanına
Menzilim uzaklar şimdi
Sesimi sakladığım dehlizlerden çıkarsam
Hayatın ortasında gönlümü pazar kılsam
Kaçmasam, ağlamasam bir suçlu gibi
Kendimi ihbar etmesem yine kendime
Cevabı ?sen? olan sırrımı soracaklar şimdi
Sesimi sakladığım dehlizlerden çıkarsam
Işıktan bir yağmur gibi ağabilsem gökyüzüne
Bir yıldızlık aşkım olsa, tek ben karanlık olsam
Başka biri olmadan kendi olamaz insan
Sesimi sakladığım dehlizlerden çıkarsam
Aşık olsam, sen olsam
Sesimi sakladığım dehlizlerden çıkarsam
Hayata bir çığlık gibi efkarımı haykırsam
Bir çift ela göze baksam, uyusam uyanmasam
N'olur Tanrım n'olur birgün kendim olmasam
Sözlerimi tutmasam
Gözlerimi kaçırmasam, o olsam onun olsam
O olsam onun olsam
Sesimi sakladığım dehlizlerden çıkarsam
İçime hapsettiğim insan olsam
Can olsam
O eski heyecan olsam