Sevmek Dediğin Sadece Parfümdür' Ceset Kokmamak İçin

bir zaman dilimiyse aramızdaki yağmur,

beni suyun sıçramayan yanı olarak bırak.

kazağının kollarından sarkan bir adam olmak

istemem,

hafızanı yokla, hafriyat bir

önsevişmede.

sonra sus ve hissettiklerinin

beni terkettiğine dair

bir mail at

ve oturumu kapat yüzüme.

alışveriş merkezi ellerini,

son gezen adam olmak istemem.

bir ağırlık birimiyse geçmiş; yüzünü

tartabilecek ölçüde değil.

bu kör günaydınlar ve koku karmaşası

nerede beklediysem seni

ve kepenk kapatırken her üşüdüğünde nefesin

yalanların en sadık müşterim

olsun istemem.

çay bardağına dokun-

dur

dudaklarını, ıslan.

aklına bir bardaktan sokulan benim,

hadi şimdi söndür sesimi,

küllerimi gör!

ya radyoda istek yaptığım bir parça-

ya tükür, ya da yüreğini unuttuğun

bir market tezgahında

arkandan seslenen kasiyer ben olayım,

ya yeni bir yalan türetsin acı-

ya alkol sınırı ve aramızdaki ayrılık sıklığı

yabana atılacak bir düşünme eğilimi değil

ya sana, kim inanabilir?

önümüz şiir, saklanma hiç bir cümleye

dedektör ötebilir!

geçmişinde bıraktığın adamlardan da olabilirim, istersen.

oysa

yırtmacında ibadet ediyor şehvet.

benim aklım,

seninle birlikte göç edecek.

bir orman gibi kundaklanmaya müsaitim.

ve dudaklarıma düşürdüğün bu intihar; ayıp,

hükmü geçersiz.