Seyr-i Alemdeyim

Alem-î Seyirdeyim

konuştum...

konuştukça coştum

akıntıya kürek çekip

rüzgara çuval açtım

yoruldum sadece yoruldum

sustum...

sustukça ne çok konuştum

suskunluğumun diline

hem hayran

hem kurban oldum

dinledim...

çok konuşup, çok bilenleri

hem gözlerine

hem sözlerine yansıdı

yürek aynaları

âmâ oldum...

şeffaf karanlığa baston oldu

Görüp seyrettiklerim

ahh! Bir de görünmez olsam...

düşürsem maskeleri

şimdi âmâ sağır, dilsizim

bir garip alem-i seyirdeyim

bakarım görmem

duyarım işitmem

susarım söylemem

dostlar yaralarken

sabrımın sırtını sıvazlarım

konuştukça onlar büyürken

sustukça ben küçülmem

Hüzün'Ce/Ü

22-4.2010