Şiir İçlenmesi

Oysa,

Hiçbir şeyimdiniz

Ben sevmeden önce...

Bir bağlaç gibi duruyorken ömrünüzde

Henüz kapatılmamış bir parantez boşluğundayım

Karanfiller yanıyor

Ve bir deniz

Küsmüş

Kıyılarından çekiliyor

Göç mevsimi başlamamışken daha

Nerede tüm kırlangıçlar

Yahut

Göç etmeyi bile bilmeyen serçeler

Gücenmiş olamaz ya tüm kuşlar

Ki, günü uyandıran cıvıltıları duyar gibiyim

Ellerimdeyken henüz biten bir mevsimin kokusu

Gözlerim aşiyan

Hayır diyorum gitmez, gidemez

Tüm kuşlar

Sepya bir fotoğraf gibi tüm yapraklar

Şehrin sokakları

Hazan kokuyor

Yağmur ha yağdı ha yağacak

Ölesiye bir kasvet

Şehir kendinden kaçıyor

Akşam olmadan daha

Yanıyor tüm ışıklar

Nihavend makamında esiyor rüzgar

Öylesine ılık

Saçları dağılmış bir kadın gibi kordon boyu

Deniz kokuyor gerdanı

Nereden baksan tutarsız

Kendi içinde çelişiyor ellerim

Yüzüme sürdüğüm her yüz

Elbet benim değil

Söylenmiş sözlerde öyle

Bir cağ yanıyor sanki karşımda

İnsanlık derin uykuda

Kayıp, edilmiş onca yemin

Ve yakılmış tüm gemiler

Serseri bir düş gibi

Sersefilim sokaklarda

Tüm sehir benim!

18kasım2013