Siyah Satırlar - 2

Ben susarken konuşabiliyormuş her şey

Aslında

Her şey konuşurken ben duymuyormuşum ..!

Mesela

Millet Bahçesi'nin orada ki yaşlı ve yalnız kadın

_ahşap,üç katlı,kapısı kuru geyik başlı evi_

Nasılda uzakmışız birbirimize

Yakınında/n

İlerlerken evime.

Hep aynı yerde ,aynı oturuş

Hep aynı sokağa renksiz bakış

Bekler gibi birilerini

Zamanı sorgular gibi

Bütün ortakları çekip gitmiş

Bütün kaleleri fethedilmiş gibi

Her şeyi söyleyebilmeyi öğretmiş gözlerine

Yıllar sonra

Yıllar önce

Suskunluğuyla kurduğu köprüden

Sırlanmış bir şiir gibi

Akıyordu sımsıkı tutunarak siyah satırlarıma

Bir demet çiçeğe saklımıydı masumiyeti

Yoksa çiçeklerden saklı mı eksilmişti?