Son Makyavelli

Uzanıyor bahtiyar sineme dört kollu lem'a nur

Dört yanından sorulmuş Adem'in kızı; Sonnur!..

Düşseydim bin hayânın, bir girye de

Batıp batıp paklandığı yere!..

Doğruluk ve dürüstlük adına, son defa!..

Görseydim güzel gözlerini o melül haliyle...

Susardım gözlerimden dökülen harflere inat!..

Susardım, onlarca makyavelin secdeye durduğu

Namütenahi kainat gölgesinde!..

Dinlerdim senin sesini,

Sana dair umutlarımla!..

Eğer seni anlatabilseydi milyonlarca şiir

Destanlar kazırdım dağların böğrüne, inceden ince

Hazır gökyüzünü eflatun bulutlar sarmış sevdiğim;

Efsuni bir aşk doldur yüreğine

Yüz milyarıncı sevda harbi

Birazdan başlayacak davudi gürlemesiyle!..

Kaç,

Kaç bir an önce sevgilim,

Sende kaç!..

Susuyor yanavuç gönlümde nazlı bir eylül

Olabildiğince yoksun zati. Uğultular,

Uğultular, uğultular!..

Son bir defa doldurmak istiyorum mizanı!..

Seni seviyorum, seni özlüyorum!..

Ne kadar seversem seveyim, yetmiyor!..

Yetmeyecekte,

Biliyorum...